Расулуллаҳнинг Миср аҳолиси ҳақидаги васияти

Sahobalar fazilatlari · 2 ҳадис

باب وَصِيَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِأَهْلِ مِصْرَ ‏‏

6493-ҳадисXalqaro 2543

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَرْمَلَةُ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ، سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ شُمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّكُمْ سَتَفْتَحُونَ أَرْضًا يُذْكَرُ فِيهَا الْقِيرَاطُ فَاسْتَوْصُوا بِأَهْلِهَا خَيْرًا فَإِنَّ لَهُمْ ذِمَّةً وَرَحِمًا فَإِذَا رَأَيْتُمْ رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلاَنِ فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَاخْرُجْ مِنْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَمَرَّ بِرَبِيعَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنَىْ شُرَحْبِيلَ بْنِ حَسَنَةَ يَتَنَازَعَانِ فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَخَرَجَ مِنْهَا ‏.‏

Менга Абут-Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Ҳармала хабар берди. (ҳ) Менга Ҳорун ибн Саъид ал-Айлий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Ҳармала — у Ибн Имрон ат-Тужибийдир — Абдурраҳмон ибн Шумоса ал-Маҳрийдан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Зарнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, сизлар шундай бир ерни фатҳ қиласизларки, унда қийрот (ўлчов бирлиги) зикр қилинади. Унинг аҳлига яхшилик қилишни ўзаро тавсия қилинглар, чунки уларда зимма (аҳд) ва қариндошлик (ҳақ) бор. Қачон икки кишини бир ғишт ўрни учун жанжаллашаётганини кўрсангиз, ундан чиқиб кетинглар.» У деди: У Шураҳбил ибн Ҳасананинг ўғиллари Рабиа ва Абдурраҳмон бир ғишт ўрни учун талашаётганлари олдидан ўтди ва ундан чиқиб кетди.

6494-ҳадисXalqaro 2543

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، سَمِعْتُ حَرْمَلَةَ الْمِصْرِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شُمَاسَةَ، عَنْ أَبِي بَصْرَةَ، عَنْ أَبِي، ذَرٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّكُمْ سَتَفْتَحُونَ مِصْرَ وَهِيَ أَرْضٌ يُسَمَّى فِيهَا الْقِيرَاطُ فَإِذَا فَتَحْتُمُوهَا فَأَحْسِنُوا إِلَى أَهْلِهَا فَإِنَّ لَهُمْ ذِمَّةً وَرَحِمًا ‏"‏ ‏.‏ أَوْ قَالَ ‏"‏ ذِمَّةً وَصِهْرًا فَإِذَا رَأَيْتَ رَجُلَيْنِ يَخْتَصِمَانِ فِيهَا فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَاخْرُجْ مِنْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَرَأَيْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شُرَحْبِيلَ بْنِ حَسَنَةَ وَأَخَاهُ رَبِيعَةَ يَخْتَصِمَانِ فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَخَرَجْتُ مِنْهَا ‏.‏

Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Убайдуллаҳ ибн Саъид ривоят қилдилар: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, мен Ҳармала ал-Мисрийнинг Абдурраҳмон ибн Шумосадан, у Абу Басрадан, у Абу Зардан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, сизлар Мисрни фатҳ қиласизлар, у шундай бир ерки, унда қийрот деб аталади. Қачон уни фатҳ қилсангиз, унинг аҳлига яхшилик қилинглар, чунки уларда зимма (аҳд) ва қариндошлик (ҳақ) бор.» Ёки: «Зимма ва қуда-андачилик бор» дедилар. «Қачон унда икки кишини бир ғишт ўрни учун низолашаётганини кўрсанг, ундан чиқиб кет.» У деди: Мен Абдурраҳмон ибн Шураҳбил ибн Ҳасанани ва унинг акаси Рабиани бир ғишт ўрни учун низолашаётганини кўрдим ва ундан чиқиб кетдим.