حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَتَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ " . قَالُوا الْمُفْلِسُ فِينَا مَنْ لاَ دِرْهَمَ لَهُ وَلاَ مَتَاعَ . فَقَالَ " إِنَّ الْمُفْلِسَ مِنْ أُمَّتِي يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلاَةٍ وَصِيَامٍ وَزَكَاةٍ وَيَأْتِي قَدْ شَتَمَ هَذَا وَقَذَفَ هَذَا وَأَكَلَ مَالَ هَذَا وَسَفَكَ دَمَ هَذَا وَضَرَبَ هَذَا فَيُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ وَهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ فَإِنْ فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْضَى مَا عَلَيْهِ أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ طُرِحَ فِي النَّارِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Али ибн Ҳужр ривоят қилиб, иккови: бизга Исмоил — у ибн Жаъфар — ал-Алоодан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Муфлис ким эканини биласизми?», дедилар. Улар: ‹Бизнинг орамизда муфлис дирҳами ҳам, мол-матоси ҳам йўқ кишидир›, дедилар. Шунда ул зот: «Умматимдан муфлис шу кишики, Қиёмат куни намоз, рўза ва закот билан келади, аммо у бунисини сўккан, бунисига туҳмат қилган, бунисининг молини еган, бунисининг қонини тўккан, бунисини урган ҳолда келади. Бас, бунисига унинг яхшиликларидан, бунисига унинг яхшиликларидан берилади. Агар зиммасидаги ҳақ ҳал қилинмасдан туриб яхшиликлари тугаб қолса, уларнинг хатоларидан олиниб, унинг устига ташланади, сўнг у дўзахга ташланади», дедилар.