حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، - وَهُوَ عَمُّ إِسْحَاقَ - قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَامَ يَبُولُ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَهْ مَهْ . قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُزْرِمُوهُ دَعُوهُ " . فَتَرَكُوهُ حَتَّى بَالَ . ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ " إِنَّ هَذِهِ الْمَسَاجِدَ لاَ تَصْلُحُ لِشَىْءٍ مِنْ هَذَا الْبَوْلِ وَلاَ الْقَذَرِ إِنَّمَا هِيَ لِذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالصَّلاَةِ وَقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ " . أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَأَمَرَ رَجُلاً مِنَ الْقَوْمِ فَجَاءَ بِدَلْوٍ مِنْ مَاءٍ فَشَنَّهُ عَلَيْهِ .
Анас ибн Молик айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан масжидда (турган) пайтимизда, бир аъробий келиб, масжидда бавл қилишга турди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари: "Тўхта, тўхта!" дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Уни бўлманг (тўхтатманг), қўйинглар" деди. Бас улар уни — бавл қилгунча — қўйдилар. Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақириб, унга: "Албатта бу масжидлар шу бавл ёки нажасдан бирор нарсага ярамайди (раво эмас); улар фақат Аллаҳ — азза ва жалла — ни зикр қилиш, намоз ва Қуръан тиловати учундир" деди — ёки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтгандек. (Анас:) Кейин у қавмдан бир кишига буюрди; у бир челак сув келтириб, унинг устига тўкди (сепди).