وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَوَى أَحَدُكُمْ إِلَى فِرَاشِهِ فَلْيَأْخُذْ دَاخِلَةَ إِزَارِهِ فَلْيَنْفُضْ بِهَا فِرَاشَهُ وَلْيُسَمِّ اللَّهَ فَإِنَّهُ لاَ يَعْلَمُ مَا خَلَفَهُ بَعْدَهُ عَلَى فِرَاشِهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَضْطَجِعَ فَلْيَضْطَجِعْ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ وَلْيَقُلْ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبِّي بِكَ وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَاغْفِرْ لَهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ " .
Бизга Ишоқ ибн Мусо ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Анас ибн Иёз ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, менга Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурий ривоят қилди, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Бирортангиз тўшагига ётса, изорининг ички (четини) олиб, у билан тўшагини қоқсин ва Аллаҳнинг исмини айтсин, чунки у ўзидан кейин тўшагида нима қолганини билмайди. Ётмоқчи бўлганда эса ўнг ёни билан ётсин ва шундай десин: Сен поксан, Аллаҳим, эй Роббим, ёнимни Сен билан қўйдим ва Сен билан кўтараман. Агар жонимни ушлаб қолсанг (олсанг), уни мағфират қил, агар уни қўйиб юборсанг (қайтарсанг), солиҳ бандаларингни сақлаганинг билан уни сақла».