حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ اضْطَجِعْ عَلَى شِقِّكَ الأَيْمَنِ ثُمَّ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ وَاجْعَلْهُنَّ مِنْ آخِرِ كَلاَمِكَ فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مُتَّ وَأَنْتَ عَلَى الْفِطْرَةِ " . قَالَ فَرَدَّدْتُهُنَّ لأَسْتَذْكِرَهُنَّ فَقُلْتُ آمَنْتُ بِرَسُولِكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ قَالَ " قُلْ آمَنْتُ بِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилдилар — матн Усмонга тегишли — Ишоқ: «хабар берди», деди, Усмон эса: «ривоят қилди», деди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Саъд ибн Убайдадан, менга ал-Баро ибн Озиб ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Ётоғингга ётганингда, намозга таҳорат олганингдек таҳорат ол, сўнг ўнг ёнинг билан ёт, кейин шундай де: Аллаҳим, мен юзимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, орқамни Сенга суядим, Сенга рағбат ва Сендан қўрқув билан. Сендан на паноҳгоҳ ва на қутилиш жойи бор, фақат Сенга (қайтишдан бошқа). Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган Набийингга иймон келтирдим. Буларни сўнгги сўзинг қил. Агар ўша кечангда ўлсанг, фитрат (тоза дийн) узра ўласан». У айтди: мен уларни ёдлаш учун такрорладим ва: «Сен юборган Расулингга иймон келтирдим», дедим. У зот: «Сен юборган Набийингга иймон келтирдим, де», дедилар.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ إِدْرِيسَ - قَالَ سَمِعْتُ حُصَيْنًا، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ أَنَّ مَنْصُورًا أَتَمُّ حَدِيثًا وَزَادَ فِي حَدِيثِ حُصَيْنٍ " وَإِنْ أَصْبَحَ أَصَابَ خَيْرًا " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ — яъни Ибн Идрис — ривоят қилди, у айтди: мен Ҳусайнни эшитдим, у Саъд ибн Убайдадан, у ал-Баро ибн Озибдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳадисни ривоят қилди. Фақат Мансур ҳадисни тўлиқроқ келтирган, Ҳусайн ҳадисида эса: «Агар тонгга чиқса, яхшиликка эришади», дегани қўшилган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، وَأَبُو دَاوُدَ قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ عُبَيْدَةَ، يُحَدِّثُ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ رَجُلاً إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ مِنَ اللَّيْلِ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِرَسُولِكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ . فَإِنْ مَاتَ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ بَشَّارٍ فِي حَدِيثِهِ مِنَ اللَّيْلِ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ва Абу Довуд ривоят қилиб айтдилар: бизга Шуъба ривоят қилди, у Амр ибн Муррадан, у айтди: мен Саъд ибн Убайданинг ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилиб айтганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига, кечаси ётоғига ётганда шундай дейишни буюрдилар: «Аллаҳим, ўзимни Сенга таслим қилдим, юзимни Сенга қаратдим, орқамни Сенга суядим ва ишимни Сенга топширдим, Сенга рағбат ва Сендан қўрқув билан. Сендан на паноҳгоҳ ва на қутилиш жойи бор, фақат Сенга (қайтишдан бошқа). Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган Расулингга иймон келтирдим. Агар (шу ҳолда) ўлса, фитрат узра ўлади». Ибн Башшор ўз ҳадисида «кечаси» сўзини келтирмади.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ، عَازِبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِرَجُلٍ " يَا فُلاَنُ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ . فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مُتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصَبْتَ خَيْرًا " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас хабар берди, у Абу Ишоқдан, у ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига: «Эй фалончи, тўшагингга ётсанг...», дедилар. Амр ибн Мурранинг ҳадисига ўхшаш, фақат у: «...ва Сен юборган Набийингга (иймон келтирдим). Агар ўша кечангда ўлсанг, фитрат узра ўласан, агар тонгга чиқсанг, яхшиликка эришасан», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي، إِسْحَاقَ أَنَّهُ سَمِعَ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً . بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ " وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصَبْتَ خَيْرًا " .
Бизга Ибнул-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб айтдилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Ишоқдан ривоят қилдики, у ал-Баро ибн Озибнинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига буюрдилар... шунга ўхшаш, фақат: «Агар тонгга чиқсанг, яхшиликка эришасан», дегани келтирилмади.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيَا وَبِاسْمِكَ أَمُوتُ " . وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абус-Сафардан, у Абу Бакр ибн Абу Мусодан, у ал-Бародан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ётоғига ётганларида: «Аллаҳим, исминг билан яшайман ва исминг билан ўламан», дердилар. Уйғонганларида эса: «Бизни ўлдирганидан сўнг тирилтирган Аллаҳга ҳамд бўлсин, қайтиш ҳам Унга (бўлади)», дердилар.
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أَمَرَ رَجُلاً إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ " . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَسَمِعْتَ هَذَا مِنْ عُمَرَ فَقَالَ مِنْ خَيْرٍ مِنْ عُمَرَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ابْنُ نَافِعٍ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ . وَلَمْ يَذْكُرْ سَمِعْتُ .
Бизга Уқба ибн Мукрам ал-Аммий ва Абу Бакр ибн Нофиъ ривоят қилиб айтдилар: бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Холиддан, у айтди: мен Абдуллаҳ ибнул-Ҳориснинг Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилиб айтганини эшитдим: у бир кишига, ётоғига ётганда шундай дейишни буюрди: «Аллаҳим, жонимни Сен яратдинг ва Сен уни қабз қиласан, унинг ўлими ҳам, ҳаёти ҳам Сенгадир. Агар уни тирилтирсанг, уни сақла, агар ўлдирсанг, уни мағфират қил. Аллаҳим, мен Сендан офият (саломатлик) сўрайман». Бир киши унга: «Буни Умардан эшитдингми?», деди. У: «Умардан ҳам яхшироқ зотдан — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан», деди. Ибн Нофиъ ўз ривоятида «Абдуллаҳ ибнул-Ҳорисдан» деди ва «эшитдим»ни келтирмади.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، قَالَ كَانَ أَبُو صَالِحٍ يَأْمُرُنَا إِذَا أَرَادَ أَحَدُنَا أَنْ يَنَامَ أَنْ يَضْطَجِعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَىْءٍ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَىْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ اللَّهُمَّ أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ " . وَكَانَ يَرْوِي ذَلِكَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Суҳайлдан, у айтди: Абу Солиҳ бизга, бирортамиз ухламоқчи бўлса, ўнг ёни билан ётиб, сўнг шундай дейишни буюрарди: «Аллаҳим, осмонларнинг Робби, ернинг Робби, улуғ Аршнинг Робби, бизнинг Роббимиз ва ҳар бир нарсанинг Робби, донни ва уруғни ёргувчи, Таврот, Инжил ва Фурқонни нозил қилгувчи, пешонасини Сен тутиб турган ҳар бир нарсанинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Аллаҳим, Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ, Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ, Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ, Сен Ботинсан, Сендан яқин (Сенга махфий) ҳеч нарса йўқ. Биздан қарзни адо эт ва бизни фақирликдан бой қил». У буни Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қиларди.
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَيَانٍ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي الطَّحَّانَ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا إِذَا أَخَذْنَا مَضْجَعَنَا أَنْ نَقُولَ . بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ وَقَالَ " مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا " .
Менга Абдулҳамид ибн Баён ал-Воситий ривоят қилди, бизга Холид — яъни ат-Таҳҳон — ривоят қилди, у Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга, ётоғимизга ётганимизда шундай дейишни буюрардилар... Жарирнинг ҳадисига ўхшаш, ва у: «...пешонасини Сен тутиб турган ҳар бир жонзотнинг ёмонлигидан», деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنَا أَبِي كِلاَهُمَا، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي، صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَتْ فَاطِمَةُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ لَهَا " قُولِي اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибнул-Ало ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилиб айтдилар: бизга Ибн Абу Убайда ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди — иккаласи ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у айтди: Фотима Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб, у зотдан хизматкор сўради. У зот унга: «Аллаҳим, етти осмоннинг Робби, деб айт...», дедилар. Суҳайлнинг отасидан ривоят қилган ҳадисига ўхшаш.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَوَى أَحَدُكُمْ إِلَى فِرَاشِهِ فَلْيَأْخُذْ دَاخِلَةَ إِزَارِهِ فَلْيَنْفُضْ بِهَا فِرَاشَهُ وَلْيُسَمِّ اللَّهَ فَإِنَّهُ لاَ يَعْلَمُ مَا خَلَفَهُ بَعْدَهُ عَلَى فِرَاشِهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَضْطَجِعَ فَلْيَضْطَجِعْ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ وَلْيَقُلْ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبِّي بِكَ وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَاغْفِرْ لَهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ " .
Бизга Ишоқ ибн Мусо ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Анас ибн Иёз ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, менга Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурий ривоят қилди, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Бирортангиз тўшагига ётса, изорининг ички (четини) олиб, у билан тўшагини қоқсин ва Аллаҳнинг исмини айтсин, чунки у ўзидан кейин тўшагида нима қолганини билмайди. Ётмоқчи бўлганда эса ўнг ёни билан ётсин ва шундай десин: Сен поксан, Аллаҳим, эй Роббим, ёнимни Сен билан қўйдим ва Сен билан кўтараман. Агар жонимни ушлаб қолсанг (олсанг), уни мағфират қил, агар уни қўйиб юборсанг (қайтарсанг), солиҳ бандаларингни сақлаганинг билан уни сақла».
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " ثُمَّ لْيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي فَإِنْ أَحْيَيْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا " .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абда ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан шу иснод билан ривоят қилиб айтди: «...сўнг шундай десин: исминг билан, эй Роббим, ёнимни қўйдим. Агар жонимни тирилтирсанг, унга раҳм қил...».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا فَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُئْوِيَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у Ҳаммод ибн Саламадан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўшагига ётганларида шундай дердилар: «Бизни таомлантирган, суғорган, кифоя қилган ва бошпана берган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Қанчалар (инсонлар) борки, уларга на кифоя қилувчи, на бошпана берувчи бор!».