حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ حَفْصٍ الْوَكِيعِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَرِيزٍ، عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يَدْعُو لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ إِلاَّ قَالَ الْمَلَكُ وَلَكَ بِمِثْلٍ " .
Менга Аҳмад ибн Умар ибн Ҳафс ал-Вакиъий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фудайл ривоят қилди, бизга отам Толҳа ибн Убайдуллаҳ ибн Карийздан, у Уммуд Дардодан, у Абуд Дардодан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қайси бир мусулмон банда ўз биродарига ғойибона (унинг ортидан) дуо қилса, малоика: ‹Сенга ҳам шунингдек бўлсин› дейди» дедилар.