حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ حَفْصٍ الْوَكِيعِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَرِيزٍ، عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يَدْعُو لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ إِلاَّ قَالَ الْمَلَكُ وَلَكَ بِمِثْلٍ " .
Менга Аҳмад ибн Умар ибн Ҳафс ал-Вакиъий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фудайл ривоят қилди, бизга отам Толҳа ибн Убайдуллаҳ ибн Карийздан, у Уммуд Дардодан, у Абуд Дардодан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қайси бир мусулмон банда ўз биродарига ғойибона (унинг ортидан) дуо қилса, малоика: ‹Сенга ҳам шунингдек бўлсин› дейди» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَرْوَانَ، الْمُعَلِّمُ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَرِيزٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ الدَّرْدَاءِ، قَالَتْ حَدَّثَنِي سَيِّدِي، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ دَعَا لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ قَالَ الْمَلَكُ الْمُوَكَّلُ بِهِ آمِينَ وَلَكَ بِمِثْلٍ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳийм ривоят қилди, бизга Назр ибн Шумайл хабар берди, бизга Мусо ибн Сарвон ал-Муъаллим ривоят қилди, менга Толҳа ибн Убайдуллаҳ ибн Карийз ривоят қилди. У деди: Менга Уммуд Дардо ривоят қилди. У деди: Менга хўжайиним (эри) ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Ким биродарига ғойибона дуо қилса, унга вакил қилинган малоика: ‹Омийн, сенга ҳам шунингдек бўлсин› дейди» деганларини эшитган.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي، سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ صَفْوَانَ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ - وَكَانَتْ تَحْتَهُ الدَّرْدَاءُ قَالَ قَدِمْتُ الشَّامَ فَأَتَيْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فِي مَنْزِلِهِ فَلَمْ أَجِدْهُ وَوَجَدْتُ أُمَّ الدَّرْدَاءِ فَقَالَتْ أَتُرِيدُ الْحَجَّ الْعَامَ فَقُلْتُ نَعَمْ . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا بِخَيْرٍ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " دَعْوَةُ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ مُسْتَجَابَةٌ عِنْدَ رَأْسِهِ مَلَكٌ مُوَكَّلٌ كُلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بِخَيْرٍ قَالَ الْمَلَكُ الْمُوَكَّلُ بِهِ آمِينَ وَلَكَ بِمِثْلٍ " . قَالَ فَخَرَجْتُ إِلَى السُّوقِ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَقَالَ لِي مِثْلَ ذَلِكَ يَرْوِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳийм ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус хабар берди, бизга Абдулмалик ибн Абий Сулаймон Абуз Зубайрдан, у Сафвондан — у Ибн Абдуллаҳ ибн Сафвон — ривоят қилди, унинг никоҳида Дардо бор эди. У деди: Шомга келдим ва Абуд Дардонинг ҳузурига, уйига келдим, аммо уни топа олмадим, Уммуд Дардони топдим. У: «Бу йил ҳажга бормоқчимисан?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Унда биз учун яхшилик тилаб Аллаҳга дуо қил, чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Мусулмон кишининг ўз биродарига ғойибона қилган дуоси мустажобдир. Унинг боши ёнида бир вакил малоика бўлиб, ҳар қачон у биродарига яхшилик тилаб дуо қилса, унга вакил қилинган малоика: ‹Омийн, сенга ҳам шунингдек бўлсин› дейди› дер эдилар» деди. У деди: Сўнг бозорга чиқдим ва Абуд Дардони учратдим, у ҳам менга шунинг ўхшашини, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиб айтди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي، سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ صَفْوَانَ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ - وَكَانَتْ تَحْتَهُ الدَّرْدَاءُ قَالَ قَدِمْتُ الشَّامَ فَأَتَيْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فِي مَنْزِلِهِ فَلَمْ أَجِدْهُ وَوَجَدْتُ أُمَّ الدَّرْدَاءِ فَقَالَتْ أَتُرِيدُ الْحَجَّ الْعَامَ فَقُلْتُ نَعَمْ . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا بِخَيْرٍ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " دَعْوَةُ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ مُسْتَجَابَةٌ عِنْدَ رَأْسِهِ مَلَكٌ مُوَكَّلٌ كُلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بِخَيْرٍ قَالَ الْمَلَكُ الْمُوَكَّلُ بِهِ آمِينَ وَلَكَ بِمِثْلٍ " . قَالَ فَخَرَجْتُ إِلَى السُّوقِ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَقَالَ لِي مِثْلَ ذَلِكَ يَرْوِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳийм ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус хабар берди, бизга Абдулмалик ибн Абий Сулаймон Абуз Зубайрдан, у Сафвондан — у Ибн Абдуллаҳ ибн Сафвон — ривоят қилди, унинг никоҳида Дардо бор эди. У деди: Шомга келдим ва Абуд Дардонинг ҳузурига, уйига келдим, аммо уни топа олмадим, Уммуд Дардони топдим. У: «Бу йил ҳажга бормоқчимисан?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Унда биз учун яхшилик тилаб Аллаҳга дуо қил, чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Мусулмон кишининг ўз биродарига ғойибона қилган дуоси мустажобдир. Унинг боши ёнида бир вакил малоика бўлиб, ҳар қачон у биродарига яхшилик тилаб дуо қилса, унга вакил қилинган малоика: ‹Омийн, сенга ҳам шунингдек бўлсин› дейди› дер эдилар» деди. У деди: Сўнг бозорга чиқдим ва Абуд Дардони учратдим, у ҳам менга шунинг ўхшашини, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиб айтди.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي، سُلَيْمَانَ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَقَالَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ، .
Буни бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Язийд ибн Ҳорун Абдулмалик ибн Абий Сулаймондан шу иснод билан унинг ўхшашини ривоят қилди ва: «Сафвон ибн Абдуллаҳ ибн Сафвондан» деди.