حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مِقْسَمٍ، أَنَّهُ نَظَرَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ كَيْفَ يَحْكِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَأْخُذُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ سَمَوَاتِهِ وَأَرَضِيهِ بِيَدَيْهِ فَيَقُولُ أَنَا اللَّهُ - وَيَقْبِضُ أَصَابِعَهُ وَيَبْسُطُهَا - أَنَا الْمَلِكُ " حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ يَتَحَرَّكُ مِنْ أَسْفَلِ شَىْءٍ مِنْهُ حَتَّى إِنِّي لأَقُولُ أَسَاقِطٌ هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
Бизга Саъид ибн Мансур ривоят қилди, бизга Яъқуб — яъни Ибн Абдурраҳмон — ривоят қилди, менга Абу Ҳозим Убайдуллаҳ ибн Миқсамдан ривоят қилдики, у Абдуллаҳ ибн Умар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни қандай ҳикоя қилганига қараган. У деди: «Аллаҳ азза ва жалла ўз осмонлари ва ерларини икки қўли билан олади-да: ‹Мен Аллаҳман› — ва бармоқларини букиб, ёзиб — ‹Мен Подшоҳман› дейди». Ҳатто мен минбарнинг пастидаги бир нарсадан ҳаракатланаётганини кўрдим, шу даражадаки: «У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан йиқилиб тушадими?» дейиш даражасига етдим.