حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ عَرْشَ إِبْلِيسَ عَلَى الْبَحْرِ فَيَبْعَثُ سَرَايَاهُ فَيَفْتِنُونَ النَّاسَ فَأَعْظَمُهُمْ عِنْدَهُ أَعْظَمُهُمْ فِتْنَةً " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳийм ривоят қилдилар. Ишоқ «ахбарано» (бизга хабар берди) деди, Усмон эса «ҳаддасано» (бизга ривоят қилди) деди: бизга Жарийр Аъмашдан, у Абу Суфёндан, у Жобирдан ривоят қилди: у деди: мен Расул соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганини эшитдим: «Албатта, Иблиснинг арши сув устидадир. У ўз лашкарларини юборади ва улар одамларни фитнага соладилар. Унинг олдида уларнинг энг улуғи фитнаси энг катта бўлганидир».