حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يَأْكُلُونَ فِيهَا وَيَشْرَبُونَ وَلاَ يَتْفُلُونَ وَلاَ يَبُولُونَ وَلاَ يَتَغَوَّطُونَ وَلاَ يَمْتَخِطُونَ " . قَالُوا فَمَا بَالُ الطَّعَامِ قَالَ " جُشَاءٌ وَرَشْحٌ كَرَشْحِ الْمِسْكِ يُلْهَمُونَ التَّسْبِيحَ وَالتَّحْمِيدَ كَمَا يُلْهَمُونَ النَّفَسَ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди — лафз Усмонники — Усмон: бизга ривоят қилди, деди, Ишоқ эса: бизга хабар берди, деди: Жарийр Аъмашдан, у Абу Суфёндан, у Жобирдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, жаннат аҳли унда ейдилар ва ичадилар, аммо тупурмайдилар, сийдик чиқармайдилар, нажас қилмайдилар ва бурунларини қоқмайдилар», дедилар. Улар: «Унда таомнинг ҳоли нима бўлади?» дедилар. У: «Кекирик ва мискнинг тери каби тер (билан чиқиб кетади). Уларга худди нафас илҳом қилингани каби тасбеҳ ва таҳмид (Аллаҳга ҳамд айтиш) илҳом қилинади», дедилар.