حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَسَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ، أَبِي عُمَرَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَزَادُوا فِي الإِسْنَادِ عَنْ سُفْيَانَ، فَقَالُوا عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ حَبِيبَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Саъид ибн Амр ал-Ашъасий, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ибн Абу Умар ривоят қилдилар, улар дедилар: Бизга Суфён Зуҳрийдан шу иснод билан ривоят қилди. Ва улар Суфёндан келган иснодда зиёда қилдилар, шундай дедилар: Зайнаб бинт Абу Саламадан, у Ҳабибадан, у Умму Ҳабибадан, у Зайнаб бинт Жаҳшдан (ривоят қилди).