حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ - وَاللَّفْظُ لأَبِي مَعْنٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ، يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ كُنْتُ وَاقِفًا مَعَ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ فَقَالَ لاَ يَزَالُ النَّاسُ مُخْتَلِفَةً أَعْنَاقُهُمْ فِي طَلَبِ الدُّنْيَا . قُلْتُ أَجَلْ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُوشِكُ الْفُرَاتُ أَنْ يَحْسِرَ عَنْ جَبَلٍ مِنْ ذَهَبٍ فَإِذَا سَمِعَ بِهِ النَّاسُ سَارُوا إِلَيْهِ فَيَقُولُ مَنْ عِنْدَهُ لَئِنْ تَرَكْنَا النَّاسَ يَأْخُذُونَ مِنْهُ لَيُذْهَبَنَّ بِهِ كُلِّهِ قَالَ فَيَقْتَتِلُونَ عَلَيْهِ فَيُقْتَلُ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ " . قَالَ أَبُو كَامِلٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ وَقَفْتُ أَنَا وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ فِي ظِلِّ أُجُمِ حَسَّانَ .
Бизга Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн ва Абу Маън ар-Рақоший ривоят қилдилар — матн Абу Маънники — улар дедилар: Бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, менга отам Сулаймон ибн Ясордан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис ибн Навфалдан ривоят қилди, у деди: Мен Убай ибн Каъб билан турган эдим. У: «Одамларнинг бўйинлари дунёни талаб қилишда турлича (интилиб) бўлмоқда» деди. Мен: «Ҳа, шундай» дедим. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитганман: ‹Фурот олтиндан бўлган бир тоғни очиб қўйиши яқиндир. Одамлар буни эшитганларида унга томон юрадилар. Унинг ёнида бўлганлар: Агар одамларни ундан оладиган қилиб қўйсак, унинг ҳаммасини олиб кетишади, дейдилар. Сўнг унинг устида бир-бирини ўлдирадилар, ҳар юз кишидан тўқсон тўққизтаси ўлдирилади›» деди. Абу Комил ўз ҳадисида: «Мен ва Убай ибн Каъб Ҳассон қалъасининг соясида турдик» деди.