7282-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Фитналар ва қиёмат аломатлари
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ، هِلاَلٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ يُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ مَسْعُودٍ فَهَبَّتْ رِيحٌ حَمْرَاءُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ . وَحَدِيثُ ابْنُ عُلَيَّةَ أَتَمُّ وَأَشْبَعُ .
Менга Муҳаммад ибн Убайд Ғубарий ривоят қилди: бизга Ҳаммод ибн Зайд, Айюбдан, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Абу Қатодадан, у Юсайр ибн Жобирдан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Масъуднинг ҳузурида эдим, шунда қизил шамол эсди. Ва ҳадисни шунга ўхшаш келтирди. Ибн Улайянинг ҳадиси тўлиқроқ ва мукаммалроқдир.