حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حُجْرٍ - حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، الْعَدَوِيِّ عَنْ يُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ هَاجَتْ رِيحٌ حَمْرَاءُ بِالْكُوفَةِ فَجَاءَ رَجُلٌ لَيْسَ لَهُ هِجِّيرَى إِلاَّ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ جَاءَتِ السَّاعَةُ . قَالَ فَقَعَدَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ إِنَّ السَّاعَةَ لاَ تَقُومُ حَتَّى لاَ يُقْسَمَ مِيرَاثٌ وَلاَ يُفْرَحَ بِغَنِيمَةٍ . ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا - وَنَحَّاهَا نَحْوَ الشَّأْمِ - فَقَالَ عَدُوٌّ يَجْمَعُونَ لأَهْلِ الإِسْلاَمِ وَيَجْمَعُ لَهُمْ أَهْلُ الإِسْلاَمِ . قُلْتُ الرُّومَ تَعْنِي قَالَ نَعَمْ وَتَكُونُ عِنْدَ ذَاكُمُ الْقِتَالِ رَدَّةٌ شَدِيدَةٌ فَيَشْتَرِطُ الْمُسْلِمُونَ شُرْطَةً لِلْمَوْتِ لاَ تَرْجِعُ إِلاَّ غَالِبَةً فَيَقْتَتِلُونَ حَتَّى يَحْجُزَ بَيْنَهُمُ اللَّيْلُ فَيَفِيءُ هَؤُلاَءِ وَهَؤُلاَءِ كُلٌّ غَيْرُ غَالِبٍ وَتَفْنَى الشُّرْطَةُ ثُمَّ يَشْتَرِطُ الْمُسْلِمُونَ شُرْطَةً لِلْمَوْتِ لاَ تَرْجِعُ إِلاَّ غَالِبَةً فَيَقْتَتِلُونَ حَتَّى يَحْجُزَ بَيْنَهُمُ اللَّيْلُ فَيَفِيءُ هَؤُلاَءِ وَهَؤُلاَءِ كُلٌّ غَيْرُ غَالِبٍ وَتَفْنَى الشُّرْطَةُ ثُمَّ يَشْتَرِطُ الْمُسْلِمُونَ شُرْطَةً لِلْمَوْتِ لاَ تَرْجِعُ إِلاَّ غَالِبَةً فَيَقْتَتِلُونَ حَتَّى يُمْسُوا فَيَفِيءُ هَؤُلاَءِ وَهَؤُلاَءِ كُلٌّ غَيْرُ غَالِبٍ وَتَفْنَى الشُّرْطَةُ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الرَّابِعِ نَهَدَ إِلَيْهِمْ بَقِيَّةُ أَهْلِ الإِسْلاَمِ فَيَجْعَلُ اللَّهُ الدَّبْرَةَ عَلَيْهِمْ فَيَقْتُلُونَ مَقْتَلَةً - إِمَّا قَالَ لاَ يُرَى مِثْلُهَا وَإِمَّا قَالَ لَمْ يُرَ مِثْلُهَا - حَتَّى إِنَّ الطَّائِرَ لَيَمُرُّ بِجَنَبَاتِهِمْ فَمَا يُخَلِّفُهُمْ حَتَّى يَخِرَّ مَيْتًا فَيَتَعَادُّ بَنُو الأَبِ كَانُوا مِائَةً فَلاَ يَجِدُونَهُ بَقِيَ مِنْهُمْ إِلاَّ الرَّجُلُ الْوَاحِدُ فَبِأَىِّ غَنِيمَةٍ يُفْرَحُ أَوْ أَىُّ مِيرَاثٍ يُقَاسَمُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ سَمِعُوا بِبَأْسٍ هُوَ أَكْبَرُ مِنْ ذَلِكَ فَجَاءَهُمُ الصَّرِيخُ إِنَّ الدَّجَّالَ قَدْ خَلَفَهُمْ فِي ذَرَارِيِّهِمْ فَيَرْفُضُونَ مَا فِي أَيْدِيهِمْ وَيُقْبِلُونَ فَيَبْعَثُونَ عَشَرَةَ فَوَارِسَ طَلِيعَةً . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ أَسْمَاءَهُمْ وَأَسْمَاءَ آبَائِهِمْ وَأَلْوَانَ خُيُولِهِمْ هُمْ خَيْرُ فَوَارِسَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ يَوْمَئِذٍ أَوْ مِنْ خَيْرِ فَوَارِسَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ يَوْمَئِذٍ " . قَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Али ибн Ҳужр — иккаласи Ибн Улайядан — ривоят қилдилар — матн Ибн Ҳужрники —: бизга Исмоил ибн Иброҳийм, Айюбдан, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Абу Қатода Адавийдан, у Юсайр ибн Жобирдан ривоят қилди. У деди: Куфада қизил шамол қўзғалди. Шунда бир киши келди, унинг ‹Эй Абдуллаҳ ибн Масъуд, қиёмат келди!› дегандан бошқа сўзи йўқ эди. (Ибн Масъуд) ёнбошлаб ётган эди, ўтириб олди ва деди: «Албатта қиёмат қоим бўлмайди, токи мерос тақсимланмай ва ўлжага хурсанд бўлинмай қолмагунча». Сўнг қўли билан мана шундай қилди — уни Шом томонга йўналтирди — ва деди: «Бир душман Ислом аҳлига қарши тўпланади, Ислом аҳли ҳам уларга қарши тўпланади». Мен: «Румликларни назарда тутяпсизми?» дедим. У: «Ҳа. Ўша жанг пайтида қаттиқ қайтариш (чекиниш) бўлади. Мусулмонлар ўлимга тайёр (фидойи) бир гуруҳ ажратадилар, улар фақат ғолиб бўлиб қайтадилар. Улар жанг қиладилар, токи улар орасини тун ажратгунча. Шунда булар ҳам, улар ҳам қайтадилар, ҳеч бири ғолиб эмас, ва ўша гуруҳ тугайди. Сўнг мусулмонлар яна ўлимга тайёр бир гуруҳ ажратадилар, улар фақат ғолиб бўлиб қайтадилар. Улар жанг қиладилар, токи улар орасини тун ажратгунча. Шунда булар ҳам, улар ҳам қайтадилар, ҳеч бири ғолиб эмас, ва ўша гуруҳ тугайди. Сўнг мусулмонлар яна ўлимга тайёр бир гуруҳ ажратадилар, улар фақат ғолиб бўлиб қайтадилар. Улар жанг қиладилар, токи кечга киргунча. Шунда булар ҳам, улар ҳам қайтадилар, ҳеч бири ғолиб эмас, ва ўша гуруҳ тугайди. Тўртинчи кун бўлганда эса, Ислом аҳлининг қолгани уларга қарши юради. Шунда Аллаҳ мағлубиятни уларнинг (душманларнинг) устига солади ва улар шундай қирғин қиладиларки — ё ‹шунга ўхшаши кўрилмайди›, ё ‹шунга ўхшаши кўрилмаган› деди — ҳатто қуш уларнинг ёнидан ўтиб, улардан ўтиб улгурмасдан ўлик бўлиб йиқилади. Бир отанинг юз нафар бўлган ўғиллари санаб кўрадиларки, улардан фақат бир киши қолган бўлади. Энди қайси ўлжага хурсанд бўлинади ёки қайси мерос тақсимланади? Улар шундай ҳолатда турганларида, ундан ҳам каттароқ бир бало ҳақида эшитадилар. Уларга: ‹Албатта Дажжол бола-чақаларингиз орасида сизга халифа бўлди› деган хабар келади. Шунда қўлларидаги нарсани ташлаб, олдинга юрадилар ва ўнта отлиқни жосусликка (олдинга) юборадилар». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен албатта уларнинг исмларини, оталарининг исмларини ва отларининг рангларини биламан. Улар ўша кунда ер юзидаги энг яхши отлиқлардир», ёки «ўша кунда ер юзидаги энг яхши отлиқлардандир», деди. Ибн Абу Шайба ўз ривоятида ‹Усайр ибн Жобир› деди.