أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الْغُدَانِيِّ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَيُّمَا رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ إِبِلٌ لاَ يُعْطِي حَقَّهَا فِي نَجْدَتِهَا وَرِسْلِهَا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجْدَتُهَا وَرِسْلُهَا قَالَ " فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا فَإِنَّهَا تَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَغَذِّ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنِهِ وَآشَرِهِ يُبْطَحُ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ فَتَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا إِذَا جَاءَتْ أُخْرَاهَا أُعِيدَتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ فَيَرَى سَبِيلَهُ وَأَيُّمَا رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ بَقَرٌ لاَ يُعْطِي حَقَّهَا فِي نَجْدَتِهَا وَرِسْلِهَا فَإِنَّهَا تَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَغَذَّ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ وَآشَرَهُ يُبْطَحُ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ فَتَنْطَحُهُ كُلُّ ذَاتِ قَرْنٍ بِقَرْنِهَا وَتَطَؤُهُ كُلُّ ذَاتِ ظِلْفٍ بِظِلْفِهَا إِذَا جَاوَزَتْهُ أُخْرَاهَا أُعِيدَتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ فَيَرَى سَبِيلَهُ وَأَيُّمَا رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ غَنَمٌ لاَ يُعْطِي حَقَّهَا فِي نَجْدَتِهَا وَرِسْلِهَا فَإِنَّهَا تَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَغَذِّ مَا كَانَتْ وَأَكْثَرِهِ وَأَسْمَنِهِ وَآشَرِهِ ثُمَّ يُبْطَحُ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ فَتَطَؤُهُ كُلُّ ذَاتِ ظِلْفٍ بِظِلْفِهَا وَتَنْطَحُهُ كُلُّ ذَاتِ قَرْنٍ بِقَرْنِهَا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلاَ عَضْبَاءُ إِذَا جَاوَزَتْهُ أُخْرَاهَا أُعِيدَتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ فَيَرَى سَبِيلَهُ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Саид ибн Аби Аруба ривоят қилиб, деди: бизга Қатода ривоят қилди, у Абу Амр ал-Ғудонийдан (ривоят қилиб): Абу Ҳурайра деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Қайси бир кишининг туялари бўлиб, уларнинг оғир ва енгил пайтидаги ҳаққини бермаса...» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, оғир ва енгил пайтидаги (ҳаққи) нима?» дедилар. У: «(Яъни) қийинчилик ва осончилик пайтидаги (ҳаққи). Албатта у (туялар) Қиёмат куни бўлган энг енгилҳаракат, энг семиз ва энг бақувват ҳолатида келади ва у (киши) учун текис, кенг майдонга ётқизилади, улар уни туёқлари билан босади. Охиргилари келганда, аввалгилари унга қайтарилади — миқдори эллик минг йил бўлган бир кунда — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича, сўнг у ўз йўлини (жаннат ёки дўзахга кетишини) кўради. Қайси бир кишининг моллари бўлиб, уларнинг оғир ва енгил пайтидаги ҳаққини бермаса, албатта у (моллар) Қиёмат куни бўлган энг бақувват, энг семиз ва энг тетик ҳолатида келади ва у учун текис, кенг майдонга ётқизилади, ҳар бир шохлиси уни шохи билан сузади ва ҳар бир туёқлиси уни туёғи билан босади. Охиргилари ундан ўтганда, аввалгилари унга қайтарилади — миқдори эллик минг йил бўлган бир кунда — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича, сўнг у ўз йўлини кўради. Қайси бир кишининг қўйлари бўлиб, уларнинг оғир ва енгил пайтидаги ҳаққини бермаса, албатта у (қўйлар) Қиёмат куни бўлган энг бақувват, энг кўп, энг семиз ва энг тетик ҳолатида келади, сўнг у учун текис, кенг майдонга ётқизилади, ҳар бир туёқлиси уни туёғи билан босади ва ҳар бир шохлиси уни шохи билан сузади — уларнинг орасида буришган шохли ёки шохсиз йўқ. Охиргилари ундан ўтганда, аввалгилари унга қайтарилади — миқдори эллик минг йил бўлган бир кунда — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича, сўнг у ўз йўлини кўради,» дедилар.