وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ، بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ صَاحِبِ كَنْزٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلاَّ أُحْمِيَ عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُجْعَلُ صَفَائِحَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبِينُهُ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ فَتَطَؤُهُ بِأَظْلاَفِهَا وَتَنْطِحُهُ بِقُرُونِهَا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلاَ جَلْحَاءُ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ " . قَالَ سُهَيْلٌ فَلاَ أَدْرِي أَذَكَرَ الْبَقَرَ أَمْ لاَ . قَالُوا فَالْخَيْلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا - أَوْ قَالَ - الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا - قَالَ سُهَيْلٌ أَنَا أَشُكُّ - الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْخَيْلُ ثَلاَثَةٌ فَهْىَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَلِرَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَيُعِدُّهَا لَهُ فَلاَ تُغَيِّبُ شَيْئًا فِي بُطُونِهَا إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرًا وَلَوْ رَعَاهَا فِي مَرْجٍ مَا أَكَلَتْ مِنْ شَىْءٍ إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا أَجْرًا وَلَوْ سَقَاهَا مِنْ نَهْرٍ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ تُغَيِّبُهَا فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ - حَتَّى ذَكَرَ الأَجْرَ فِي أَبْوَالِهَا وَأَرْوَاثِهَا - وَلَوِ اسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خَطْوَةٍ تَخْطُوهَا أَجْرٌ وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا تَكَرُّمًا وَتَجَمُّلاً وَلاَ يَنْسَى حَقَّ ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا وَأَمَّا الَّذِي عَلَيْهِ وِزْرٌ فَالَّذِي يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَبَذَخًا وَرِيَاءَ النَّاسِ فَذَاكَ الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ " . قَالُوا فَالْحُمُرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىَّ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةَ الْجَامِعَةَ الْفَاذَّةَ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} " .
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Канз (хазина) эгаси бўлиб, унинг закотини адо этмаган ҳеч ким йўқки, у жаҳаннам оловида қиздирилмаса; бас плиталар (қилиб) қилинади ва улар билан унинг икки ёни ва пешонаси доғланади — то Аллаҳ бандалар орасида — миқдори эллик минг йил бўлган кунда — ҳукм чиқаргунча; кейин унинг йўли кўрсатилади — ё жаннатга, ё дўзахга. Ва туя эгаси бўлиб, унинг закотини адо этмаган ҳеч ким йўқки, унга кенг, текис (яланглик)да ётқизилмаса; (туялар) энг тўла ҳолатда бўлиб, унинг устида чопади; ҳар гал унинг охири ўтса, боши унга қайтарилади — то Аллаҳ бандалар орасида — миқдори эллик минг йил бўлган кунда — ҳукм чиқаргунча; кейин унинг йўли кўрсатилади — ё жаннатга, ё дўзахга. Ва қўй эгаси бўлиб, унинг закотини адо этмаган ҳеч ким йўқки, унга кенг, текис (яланглик)да ётқизилмаса; (қўйлар) энг тўла ҳолатда бўлиб, туёқлари билан уни босади ва шохлари билан уни сузади; уларда на эгик, на шохсиз бўлади; ҳар гал унинг охири ўтса, боши унга қайтарилади — то Аллаҳ бандалар орасида — сиз санайдиган (ҳисобда) миқдори эллик минг йил бўлган кунда — ҳукм чиқаргунча; кейин унинг йўли кўрсатилади — ё жаннатга, ё дўзахга» деди. Суҳайл: «Бас мен билмайман, у сигирни зикр қилдими йўқми» деди. Улар: «Эй Расулуллаҳ, от-чи?» дедилар. У: «От — унинг пешонасида (яхшилик боғланган)» ёки «От — унинг пешонасида яхшилик қиёмат кунига қадар боғлаб қўйилган (Суҳайл: мен шакланаман) — От уч (хил)дир: у бир киши учун ажр, бир киши учун парда, бир киши учун ваболдир. Унга ажр бўлган (от)га келса — киши уни Аллаҳ йўлида олади ва уни (жиҳодга) тайёрлайди; бас у қорнига ҳеч нарса яширмайди (емайди), магар Аллаҳ унга ажр ёзса; ва агар уни яйловда боқса, у нима еса, Аллаҳ унга шу билан ажр ёзади; ва агар уни дарёдан суғорса, қорнига яширган ҳар бир томчи(сув) учун унга ажр бўлади — ҳатто унинг сийдиги ва гўнгида(ги) ажрни ҳам зикр қилди — ва агар у бир-икки баландликка чопса, қўйган ҳар бир қадами учун унга ажр ёзилади. Унга парда бўлган (от)га келса — киши уни карам (саҳоват) ва зийнат (гўзаллик) учун олади ва унинг елкалари ҳамда қорнилари ҳақини қийинчилик ва осонликда(ҳам) унутмайди. Унга вабол бўлган (от)га келса — киши уни кибр, такаббурлик, манманлик ва одамларга риё учун олади; бас ўша унга ваболдир» деди. Улар: «Эй Расулуллаҳ, эшаклар-чи?» дедилар. У: «Аллаҳ менга улар ҳақида — шу жамловчи, ягона оятдан бошқа — ҳеч нарса нозил қилмади: {Бас ким зарра оғирлигича яхшилик қилса, уни кўради; ва ким зарра оғирлигича ёмонлик қилса, уни кўради} (деган оят)» деди.