حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلاَ بَقَرٍ وَلاَ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي حَقَّهَا إِلاَّ أُقْعِدَ لَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَطَؤُهُ ذَاتُ الظِّلْفِ بِظِلْفِهَا وَتَنْطِحُهُ ذَاتُ الْقَرْنِ بِقَرْنِهَا لَيْسَ فِيهَا يَوْمَئِذٍ جَمَّاءُ وَلاَ مَكْسُورَةُ الْقَرْنِ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا حَقُّهَا قَالَ " إِطْرَاقُ فَحْلِهَا وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَمَنِيحَتُهَا وَحَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ مِنْ صَاحِبِ مَالٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلاَّ تَحَوَّلَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُ صَاحِبَهُ حَيْثُمَا ذَهَبَ وَهُوَ يَفِرُّ مِنْهُ وَيُقَالُ هَذَا مَالُكَ الَّذِي كُنْتَ تَبْخَلُ بِهِ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لاَ بُدَّ مِنْهُ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَجَعَلَ يَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Жобир ибн Абдуллаҳ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: «Туя, сигир ёки қўй эгаси бўлиб, уларнинг ҳақини адо этмаган ҳеч ким йўқки, қиёмат куни у учун кенг, текис (яланглик)да ўтқазилмаса; туёқли (мол) уни туёғи билан босади, шохли (мол) уни шохи билан сузади; ўша кун уларда на шохсиз, на шохи синган (мол) бўлади» деди. Биз: «Эй Расулуллаҳ, унинг ҳақи нима?» дедик. У: «Унинг эркагини (уруғлантиришга) бериш, челагини арият бериш, сутини (маниҳа қилиб) бериш, сув (бошида) уни соғиб (муҳтожга бериш) ва унинг устида Аллаҳ йўлида (юк) ташиш. Мол эгаси бўлиб, унинг закотини адо этмаган ҳеч ким йўқки, қиёмат куни — боши кал, заҳарли илон бўлиб — эгаси қаёққа борса, уни таъқиб қилмаса; у эса ундан қочади, ва унга: ‹Бу сен бахиллик қилган молинг› дейилади; бас у ундан қутула олмайди деб билса, қўлини унинг оғзига киритади; у (илон) эса уни — буқа чайнаганидек — чайнаб кетади» деди.