أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ جَامِعِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ رَجُلٍ لَهُ مَالٌ لاَ يُؤَدِّي حَقَّ مَالِهِ إِلاَّ جُعِلَ لَهُ طَوْقًا فِي عُنُقِهِ شُجَاعٌ أَقْرَعُ وَهُوَ يَفِرُّ مِنْهُ وَهُوَ يَتْبَعُهُ " . ثُمَّ قَرَأَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ } الآيَةَ .
Бизга Мужоҳид ибн Мусо хабар бериб, деди: бизга Ибн Уяйна ривоят қилди, у Жомиъ ибн Аби Рошиддан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилиб), деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир кишининг моли бўлиб, молининг ҳаққини (закотини) адо этмаса, албатта у (мол) унинг бўйнига ҳалқа қилинган кал илон бўлади, у (киши) ундан қочади, у (илон) эса уни таъқиб қилади,» дедилар. Сўнг бунинг тасдиғини Аллаҳ азза ва жалланинг Китобидан ўқиб (шу оятни келтирдилар): «Аллаҳ Ўз фазлидан ато этган нарсага бахиллик қиладиганлар уни ўзлари учун яхши деб ўйламасинлар. Балки у улар учун ёмондир. Улар бахиллик қилган нарса Қиёмат куни бўйинларига (ҳалқа қилиб) ўралади,» — оят (Оли Имрон сураси, 180).