أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ جِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَلَمَّا رَآنِي مُقْبِلاً قَالَ " هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " . فَقُلْتُ مَا لِي لَعَلِّي أُنْزِلَ فِيَّ شَىْءٌ قُلْتُ مَنْ هُمْ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي قَالَ " الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا حَتَّى بَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَمُوتُ رَجُلٌ فَيَدَعُ إِبِلاً أَوْ بَقَرًا لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا كُلَّمَا نَفِدَتْ أُخْرَاهَا أُعِيدَتْ أُولاَهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ўз ҳадисида Абу Муъовиядан хабар берди, у ал-Аъмашдан, у ал-Маърур ибн Сувайддан, у Абу Зардан (ривоят қилиб), деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, У Каъба соясида ўтирган эдилар. Мени келаётганимни кўрганларида: «Каъбанинг Роббига қасамки, улар энг зиёнкорлардир,» дедилар. Мен: «Менга нима бўлди? Балки мен ҳақимда бир нарса нозил бўлгандир,» дедим. (Сўнг) мен: «Улар кимлар — отам-онам сенга фидо бўлсин?» дедим. У: «Моли кўп бўлганлар, фақат мана шундай, мана шундай ва мана шундай қилганлардан бошқаси,» дедилар — олди томонига, ўнг томонига ва чап томонига (ишора қилиб). Сўнг У: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, қайси бир киши закотини адо этмаган туялар ёки молларни қолдириб ўлса, албатта улар Қиёмат куни бўлган энг катта ва энг семиз ҳолатида келиб, уни туёқлари билан босади ва шохлари билан сузади. Ҳар гал охиргилари ўтиб бўлганда, аввалгилари қайтарилади — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича,» дедилар.