حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنَ النَّارِ وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً الْجَنَّةَ يُؤْتَى بِرَجُلٍ فَيَقُولُ سَلُوا عَنْ صِغَارِ ذُنُوبِهِ وَاخْبَئُوا كِبَارَهَا . فَيُقَالُ لَهُ عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا فِي يَوْمِ كَذَا وَكَذَا . قَالَ فَيُقَالُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَكَانَ كُلِّ سَيِّئَةٍ حَسَنَةً . قَالَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَقَدْ عَمِلْتُ أَشْيَاءَ مَا أَرَاهَا هَا هُنَا " . قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у ал-Маърур ибн Сувайддан, у Абу Заррдан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, мен дўзах аҳлининг ундан энг охири чиқадигани ва жаннат аҳлининг жаннатга энг охири кирадиганини биламан. Бир киши келтирилади ва У (Аллаҳ): «Унинг кичик гуноҳлари ҳақида сўранглар ва катталарини яширинглар,» дейди. Бас, унга: «Сен фалон куни шундай-шундай қилгансан, фалон куни шундай-шундай қилгансан,» дейилади. Сўнг унга: «Албатта, ҳар бир ёмонлигинг ўрнига сенга (биттадан) яхшилик бордир,» дейилади. Шунда у: «Эй Роббим, мен шундай ишлар қилган эдимки, уларни бу ерда кўрмаяпман,» дейди,» дедилар. У (Абу Зарр) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) озғи тишлари кўрингунча кулганларини кўрдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.