حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ السَّلْمَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْهَا زَحْفًا فَيَقُولُ يَا رَبِّ قَدْ أَخَذَ النَّاسُ الْمَنَازِلَ . قَالَ فَيُقَالُ لَهُ انْطَلِقْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ . قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَدْخُلَ فَيَجِدُ النَّاسَ قَدْ أَخَذُوا الْمَنَازِلَ فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ قَدْ أَخَذَ النَّاسُ الْمَنَازِلَ . قَالَ فَيُقَالُ لَهُ أَتَذْكُرُ الزَّمَانَ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيُقَالُ لَهُ تَمَنَّ . قَالَ فَيَتَمَنَّى فَيُقَالُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَا تَمَنَّيْتَ وَعَشَرَةَ أَضْعَافِ الدُّنْيَا . قَالَ فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ " . قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абида ас-Салмонийдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, мен дўзах аҳлининг ундан энг охири чиқадиганини биламан — бир киши ундан эмаклаб чиқиб: «Эй Роббим, одамлар манзилларни эгаллаб бўлишибди,» дейди. Шунда унга: «Бор, жаннатга кир,» дейилади. У киргани борса, одамлар манзилларни эгаллаб бўлганини кўради ва қайтиб келиб: «Эй Роббим, одамлар манзилларни эгаллаб бўлишибди,» дейди. Шунда унга: «Сен (илгари) бўлган замонингни эслайсанми?» дейилади. У: «Ҳа,» дейди. Бас, унга: «(Нима истасанг) орзу қил,» дейилади. У орзу қилади. Шунда унга: «Албатта, сенга орзу қилганинг ва яна дунёнинг ўн баробари (берилади),» дейилади. У: «Сен Подшоҳ бўла туриб, мени масхара қиляпсанми?» дейди,» дедилар. У (Ибн Масъуд) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) озғи тишлари кўрингунча кулганларини кўрдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.