وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ - بَيْنِي وَبَيْنَهُ - وَاحِدٍ فَيُبَادِرُنِي حَتَّى أَقُولَ دَعْ لِي دَعْ لِي . قَالَتْ وَهُمَا جُنُبَانِ .
Оиша айтди: Мен ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — мен билан унинг орасидаги — битта идишдан ғусл қилар эдик; у мени (сув олишда) ўтиб кетар (шошилар) эди — ҳатто мен: ‹Менга қолдир, менга қолдир› дер эдим. (Оиша:) Улар иккови жунуб (бўлган ҳолда) эдилар.