حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأَنَا أَعْلَمُ بِمَا مَعَ الدَّجَّالِ مِنْهُ مَعَهُ نَهْرَانِ يَجْرِيَانِ أَحَدُهُمَا رَأْىَ الْعَيْنِ مَاءٌ أَبْيَضُ وَالآخَرُ رَأْىَ الْعَيْنِ نَارٌ تَأَجَّجُ فَإِمَّا أَدْرَكَنَّ أَحَدٌ فَلْيَأْتِ النَّهْرَ الَّذِي يَرَاهُ نَارًا وَلْيُغَمِّضْ ثُمَّ لْيُطَأْطِئْ رَأْسَهُ فَيَشْرَبَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَإِنَّ الدَّجَّالَ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ عَلَيْهَا ظَفَرَةٌ غَلِيظَةٌ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ وَغَيْرِ كَاتِبٍ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун Абу Молик ал-Ашжаъийдан, у Рибъий ибн Ҳирошдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди. Ҳузайфа: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар, деди: «Мен Дажжол билан бирга нима борлигини ундан кўра яхшироқ биламан. У билан бирга оқиб турадиган икки дарё бор: бири кўзга оппоқ сув бўлиб кўринади, иккинчиси кўзга аланга олиб ёнаётган олов бўлиб кўринади. Агар кимдир унга етиб қолса, ўзи олов деб кўраётган дарёга келсин, кўзларини юмсин, сўнг бошини эгиб ундан ичсин, чунки у совуқ сувдир. Дажжолнинг кўзи ўчган, унинг устида қалин парда бор, икки кўзи орасига кофир деб ёзилган, уни ҳар бир мўмин — саводли ҳам, саводсиз ҳам ўқийди».