حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ مَنْ عَمِلَ عَمَلاً أَشْرَكَ فِيهِ مَعِي غَيْرِي تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Равҳ ибн ал-Қосим ал-Ало ибн Абдурраҳмон ибн Яъқубдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Аллаҳ — табарака ва таоло — деди: ‹Мен шерикликдан энг бепарво бўлган шерикман. Ким бир амални қилиб, унда Менга Мендан ўзгани шерик қилса, Мен уни ўзининг шериги билан тарк қиламан›.»