حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ . فَقَالَ " إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي " . فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ لَمْ يَذْكُرِ ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَلَكِنَّهُ شَىْءٌ فَعَلَتْهُ هِيَ . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ فِي رِوَايَتِهِ ابْنَةُ جَحْشٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أُمَّ حَبِيبَةَ .
Оиша айтди: Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўраб: "Мен истиҳаза (қони келадиган) бўлиб қолдим" деди. У: "Албатта бу — бир томир (қони); бас ғусл қил, кейин намоз ўқи" деди. Бас у (Умм Ҳабиба) ҳар намоз олдида ғусл қилар эди. Лайс ибн Саъд: "Ибн Шиҳоб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умм Ҳабиба бинти Жаҳшга ҳар намоз олдида ғусл қилишни буюрганини зикр қилмади; лекин бу — унинг ўзи қилган (бир) иш" деди. Ибн Румҳ ўз ривоятида: "Жаҳшнинг қизи" деди ва "Умм Ҳабиба"ни зикр қилмади.