وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ وَيُوتِرَ الإِقَامَةَ .
Анас айтди: Билолга азонни жуфтлаб (икки-иккидан) айтишга ва иқоматни тоқ (бир-бир) қилишга буюрилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Билолга азонни жуфтлаб (икки-иккидан) айтишга ва иқоматни тоқ (бир-бир) қилишга буюрилди.
Билолга азонни жуфт (икки-икки) ва иқоматни тоқ айтиш буюрилди, иқоматдан (қад қоматис-салота сўзи)дан ташқари.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Билолга азонни жуфт (қайтариб икки марта), иқоматни эса тоқ (бир марта) айтишни буюрдилар.
Улар (намоз вақтини билдириш учун) олов ва қўнғироқни зикр қилдилар, яҳудий ва насороларни зикр қилдилар. Шунда Билолга азонни жуфт (икки-икки мартадан) ва иқоматни тоқ (бир мартадан) айтиш буюрилди.