Саҳиҳи Муслим — 966-ҳадис

Намоз китоби · Намозда осмонга қарашдан қайтариш

966-ҳадисXalqaro 428Саҳиҳи Муслим · Намоз китоби

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فِي الصَّلاَةِ أَوْ لاَ تَرْجِعُ إِلَيْهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Жобир ибн Самура айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Намозда кўзларини осмонга кўтарадиган қавмлар (шу ишдан) албатта тўхтайди — ёки уларга (кўзлари) қайтмайди (кўр бўлиб қолади)" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 967-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Намозда дуо пайтида кўзларини осмонга кўтарадиган қавмлар (шу ишдан) албатта тўхтайди — ёки уларнинг кўзлари (юлқиб) олиб кетилади" деди.

Сунани Абу Довуд, 912-ҳадисНамоз китоби

Кўзларини осмонга тикадиган кишилар албатта тўхтасинлар — Мусаддад ‹намозда› деди — ёки кўзлари уларга қайтмайди.

Сунани Насоий, 1276-ҳадисСаҳв китоби

Баъзи қавмлар намозда дуо қилаётганларида кўзларини осмонга кўтаришдан, албатта, тўхтасинлар, акс ҳолда кўзлари (нури) тортиб олинади (кўр бўлиб қоладилар),

Саҳиҳи Муслим, 398-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Уч (нарса)ки, улар чиққанида — илгари иймон келтирмаган ёки иймонида яхшилик касб этмаган жонга иймони фойда бермайди: қуёшнинг ғарбидан чиқиши, Дажжол ва доббатул-арз…

Саҳиҳул Бухорий, 7133-ҳадисФитналар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мадинанинг ковакларида (дарвозаларида) малоикалар (бор) — унга таун ҳам, Дажжол ҳам кирмайди" деди.

Саҳиҳи Муслим, 472-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта бир қавм дўзахдан чиқарилади — улар унда ёнган (куйган) — фақат юзларининг доиралари (куймаган) — то жаннатга киргунча" деди.