حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ وَهُوَ أَتَمُّ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ الطَّائِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، - قَالَ عُثْمَانُ - قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ فَرَأَى فِيهِ نَاسًا يُصَلُّونَ رَافِعِي أَيْدِيهِمْ إِلَى السَّمَاءِ - ثُمَّ اتَّفَقَا - فَقَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ رِجَالٌ يَشْخَصُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ - قَالَ مُسَدَّدٌ فِي الصَّلاَةِ - أَوْ لاَ تَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبْصَارُهُمْ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр ривоят қилди — бу унинг ҳадиси ва у тўлиқроқдир — ал-Аъмашдан, у ал-Мусайяб ибн Рофиъдан, у Тамим ибн Тарафа ат-Тоийдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. Усмон деди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидга кирди ва у ерда осмонга қўлларини кўтариб намоз ўқиётган одамларни кўрди — сўнг иккаласи мувофиқ айтдилар — ва деди: «Кўзларини осмонга тикадиган кишилар албатта тўхтасинлар — Мусаддад ‹намозда› деди — ёки кўзлари уларга қайтмайди.»