Сунани Насоий — 1195-ҳадис

Саҳв китоби · Намозда ўгирилишнинг қаттиқ қораланиши

1195-ҳадисСунани Насоий · Саҳв китоби

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الأَحْوَصِ، يُحَدِّثُنَا فِي مَجْلِسِ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَابْنُ الْمُسَيَّبِ جَالِسٌ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا ذَرٍّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَزَالُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُقْبِلاً عَلَى الْعَبْدِ فِي صَلاَتِهِ مَا لَمْ يَلْتَفِتْ فَإِذَا صَرَفَ وَجْهَهُ انْصَرَفَ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан, у деди: мен Абул-Аҳвасдан эшитдим, у бизга Саид ибн ал-Мусайябнинг мажлисида — Ибн ал-Мусайяб ўтирган ҳолда — ривоят қилар эди: у Абу Заррнинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ азза ва жалла бандасига намозида, у ўгирилиб қарамагунча, доимо юзланиб туради. У юзини бурувчанда эса, ундан юз ўгиради,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 909-ҳадисНамоз китоби

Банда намозида экан, у ўгирилмагунича Аллаҳ азза ва жалла унга доимо юзланиб туради. У ўгирилса, ундан юз буради.

Сунани Насоий, 2248-ҳадисРўза китоби

Аллаҳ, азза ва жалла, йўлида бир кун рўза тутган ҳар қандай банда бўлса, албатта Аллаҳ, азза ва жалла, ўша кун сабабли унинг юзини оловдан етмиш кузлик (масофа) узоқлаштиради,

Саҳиҳул Бухорий, 2225-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Ким бир сурат ясаса, Аллаҳ унга унга жон киритгунига қадар азоб беради, ҳолбуки у унга ҳеч қачон жон кирита олмайди

Сунани Насоий, 2244-ҳадисРўза китоби

Ким Аллаҳ, азза ва жалла, йўлида бир кун рўза тутса, Аллаҳ ўша кун сабабли унинг юзини оловдан етмиш кузлик (масофа) узоқлаштиради,

Сунани Насоий, 3162-ҳадисЖиҳод китоби

Ким Аллаҳ азза ва жалладан сидқ билан шаҳидлик сўраса, гарчи тўшагида вафот этса-да, Аллаҳ уни шаҳидлар манзилларига етказади,

Сунани Термизий, 2581-ҳадисЖаҳаннам сифати китоби

кал-муҳл (У) зайтун мойининг қуйқасидек бўлиб, қачон уни (кофир) юзига яқинлаштирса, юзининг териси унга тўкилиб тушади,