أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ قَارِظٍ، وَعَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ أَنْصِتْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَقَدْ لَغَوْتَ " .
Бизга Абдулмалик ибн Шуайб ибн ал-Лайс ибн Саъд хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у бобомдан (ривоят қилдики), у деди: менга Уқайл ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Умар ибн Абдулазиздан, у Абдуллаҳ ибн Иброҳим ибн Қориз ва Саид ибн ал-Мусайябдан (ривоят қилдики), бу иккиси унга ривоят қилишдики, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни айтаётганларини эшитдим: «Қачон имом хутба қилаётган пайтда жума куни ўз шеригинга: «Жим тур,» десанг, беҳуда (иш) қилибсан,» дедилар.