أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، - وَهُوَ الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَسْعُودٍ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَتَرَامَى، بِأَسْهُمٍ لِي بِالْمَدِينَةِ إِذِ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَجَمَعْتُ أَسْهُمِي وَقُلْتُ لأَنْظُرَنَّ مَا أَحْدَثَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ فَأَتَيْتُهُ مِمَّا يَلِي ظَهْرَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَعَلَ يُسَبِّحُ وَيُكَبِّرُ وَيَدْعُو حَتَّى حُسِرَ عَنْهَا - قَالَ - ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар бериб, деди: бизга Абу Ҳишом — у Муғира ибн Салама эди — ривоят қилиб, деди: бизга Вуҳайб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Масъуд ал-Журайрий, Ҳайён ибн Умайрдан (ривоят қилди), у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Самура ривоят қилиб, деди: мен Мадинада ўқларим билан отиш (машқи) қилаётганимда, қуёш тутилди. Шунда ўқларимни йиғиштирдим ва: «Қуёш тутилишида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нима қиларканлар, албатта кўраман,» дедим. Мен уларнинг олдига орқа томонларидан келдим, улар масжидда эдилар. Шунда у тасбеҳ айта, такбир айта ва дуо қила бошладилар, токи (қуёш тутилиши) очилгунича. (Рови) деди: кейин у туриб, икки ракат ва тўрт сажда (билан намоз) ўқидилар.