قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، وَيُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمَّهُ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يَسْتَسْقِي فَحَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ يَدْعُو اللَّهَ وَيَسْتَقْبِلُ الْقِبْلَةَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ . قَالَ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ فِي الْحَدِيثِ وَقَرَأَ فِيهِمَا .
ал-Ҳорис ибн Мискийн — унга (китоб) ўқиб берилди, мен эса эшитиб турардим — Ибн Ваҳбдан, у Ибн Абу Зиъб ва Юнусдан, улар Ибн Шиҳобдан (ривоят қилиб) деди: менга Аббод ибн Тамим хабар бердики, у амакисининг — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан эди — шундай деяётганини эшитди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни ёмғир сўраб чиқдилар. Одамларга орқаларини ўгириб, қиблага юзланиб Аллаҳга дуо қилдилар, ридоларини ағдариб ўтказдилар, сўнг икки ракат намоз ўқидилар.» Ибн Абу Зиъб ҳадисда: «Ва у иккаласида (қироатни) ўқидилар,» деди.