أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتِ الأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُغِيثَنَا . فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا " . قَالَ أَنَسٌ وَلاَ وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابَةٍ وَلاَ قَزَعَةٍ وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلاَ دَارٍ فَطَلَعَتْ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتِ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ وَأَمْطَرَتْ . قَالَ أَنَسٌ وَلاَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سَبْتًا . قَالَ ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ وَسَلَّمَ عَلَيْكَ هَلَكَتِ الأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُمْسِكَهَا عَنَّا . فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ " . قَالَ فَأَقْلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِ . قَالَ شَرِيكٌ سَأَلْتُ أَنَسًا أَهُوَ الرَّجُلُ الأَوَّلُ قَالَ لاَ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шарик ибн Абдуллаҳ, Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, бир киши масжидга кирди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик туриб хутба ўқиётган эдилар. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га тик турган ҳолда юзланди ва: «Ё Расулуллаҳ, мол-мулк ҳалок бўлди, йўллар узилди, бизга ёмғир беришини Аллаҳдан сўранг,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини кўтариб: «Эй Аллаҳ, бизга ёмғир бергин, эй Аллаҳ, бизга ёмғир бергин,» дедилар. Анас деди: Аллаҳга қасамки, биз осмонда бир булут ҳам, бир парча (булут) ҳам кўрмас эдик, биз билан Салъ (тоғи) ўртасида на бир уй, на бир ҳовли бор эди. Шунда қалқонга ўхшаш бир булут чиқди, осмоннинг ўртасига етганда тарқалиб, ёмғир ёғди. Анас деди: Аллаҳга қасамки, биз бир ҳафта қуёшни кўрмадик. (Анас) деди: Кейин кейинги жумада бир киши ўша эшикдан кирди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик туриб хутба ўқиётган эдилар. У кишига тик турган ҳолда юзланиб: «Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ Сизга салавот ва салом йўлласин, мол-мулк ҳалок бўлди, йўллар узилди, уни биздан тўхтатишини Аллаҳдан сўранг,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини кўтариб: «Эй Аллаҳ, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас, эй Аллаҳ, тепаликларга, кичик тоғларга, водийларнинг ичига ва дарахтлар унадиган жойларга (ёғдир),» дедилар. (Анас) деди: Шунда (ёмғир) тўхтади, биз қуёшда юриб чиқдик. Шарик деди: Мен Анасдан: «У аввалги кишими?» деб сўрадим. У: «Йўқ,» деди.