حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ، يَقُولُ كَانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْخَيْرِ، وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَشَرٍّ، فَجَاءَنَا اللَّهُ بِهَذَا الْخَيْرِ، فَهَلْ بَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ " نَعَمْ ". قُلْتُ وَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الشَّرِّ مِنْ خَيْرٍ قَالَ " نَعَمْ، وَفِيهِ دَخَنٌ ". قُلْتُ وَمَا دَخَنُهُ قَالَ " قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ ". قُلْتُ فَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ " نَعَمْ دُعَاةٌ إِلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ، مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا فَقَالَ " هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا، وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا " قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ قَالَ " تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ ". قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلاَ إِمَامٌ قَالَ " فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا، وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ ".
Яҳё ибн Мусо бизга айтди, Валид бизга айтди, у деди: Ибн Жобир менга айтди, у деди: Буср ибн Убайдуллаҳ Ҳазрамий менга айтди, у деди: Абу Идрис Хавлоний менга айтди: У Ҳузайфа ибнул-Ямонни шундай деганини эшитди: Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан яхшилик ҳақида сўрар эдилар, мен эса менга етиб қолишидан қўрқиб, ёмонлик ҳақида сўрар эдим. Мен: «Эй Расулуллаҳ, биз жоҳилият ва ёмонликда эдик, Аллаҳ бизга мана шу яхшиликни келтирди; бу яхшиликдан кейин (яна) ёмонлик борми?», дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Ўша ёмонликдан кейин яхшилик борми?», дедим. У: «Ҳа, лекин унда тутун (хира) бор», деди. Мен: «Унинг тутуни нима?», дедим. У: «Менинг йўлим (ҳидоятим)дан ўзга билан йўл кўрсатадиган қавм — улардан (баъзисини) танийсан, (баъзисини) инкор қиласан», деди. Мен: «Ўша яхшиликдан кейин ёмонлик борми?», дедим. У: «Ҳа, жаҳаннам эшикларига (чақирувчи) даъватчилар — ким уларга (ўша эшикка) жавоб берса, уни унга (дўзахга) ташлайдилар», деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, уларни бизга таърифла», дедим. У: «Улар бизнинг теримиздан (қавмимиздан) ва бизнинг тилимизда гаплашади», деди. Мен: «Агар у (замон) менга етса, менга нима буюрасан?», дедим. У: «Мусулмонлар жамоаси ва уларнинг имомига ёпишасан (лозим тутасан)», деди. Мен: «Агар уларнинг жамоаси ҳам, имоми ҳам бўлмаса-чи?», дедим. У: «У ҳолда ўша фирқаларнинг ҳаммасидан четга чиқ, гарчи бир дарахт илдизини тишлаб (ёпишиб) туришинг билан бўлса ҳам, токи сенга ўлим етсин, сен шу ҳолда бўлган (ҳақда собит) ҳолда», деди.