أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْبَرْقِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُوسُفَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ صَلَّى صَلاَةَ الْخَوْفِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَبَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَصَفَّ خَلْفَهُ طَائِفَةٌ مِنَّا وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَرَكَعَ بِهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً وَسَجْدَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا وَأَقْبَلُوا عَلَى الْعَدُوِّ وَجَاءَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَصَلُّوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَ الطَّائِفَتَيْنِ فَصَلَّى لِنَفْسِهِ رَكْعَةً وَسَجْدَتَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳим ал-Барқий хабар берди, Абдуллаҳ ибн Юсуфдан, у деди: бизга Саид ибн Абдулазиз хабар берди, аз-Зуҳрийдан, у деди: «Абдуллаҳ ибн Умар ўзининг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хавф намозини ўқиганини ривоят қилар эди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) такбир айтди ва биздан бир гуруҳ унинг ортида саф бўлди, бир гуруҳ эса душманга юзланди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар билан бир ракаат руку ва икки сажда қилди, сўнг улар кетиб душманга юзландилар, бошқа гуруҳ келди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқидилар — у ҳам худди шундай қилди. Сўнг у салом берди. Сўнгра икки гуруҳдан ҳар бир киши туриб ўзи учун бир ракаат руку ва икки сажда қилиб намоз ўқиди.»