Сунани Насоий — 1764-ҳадис

Тунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби · Тунги намозни тарк этганнинг қораланиши

1764-ҳадисСунани Насоий · Тунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

أَخْبَرَنَا الْحَارِثُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ بْنِ ثَوْبَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَكُنْ يَا عَبْدَ اللَّهِ مِثْلَ فُلاَنٍ كَانَ يَقُومُ اللَّيْلَ فَتَرَكَ قِيَامَ اللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга ал-Ҳорис ибн Асад хабар берди, у деди: бизга Бишр ибн Бакр ривоят қилди, у деди: менга ал-Авзоий ривоят қилди, у деди: менга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилди, Умар ибн ал-Ҳакам ибн Савбондан, у деди: менга Абу Салама ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Абдуллаҳ, фалончига ўхшама, у кечаси қоим бўлар эди-ю, кейин тунги намозни (қиёмул-лайлни) тарк этди,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1152-ҳадисТаҳажжуд намози

Эй Абдуллаҳ, фалон каби бўлма, у кечаси (ибодатга) турар эди, сўнг кечаси қиёмини тарк қилди

Саҳиҳи Муслим, 2733-ҳадисРўза китоби

Эй Абдуллаҳ, фалон киши каби бўлма — у кечани (ибодатда) қоим турар эди, кейин кеча қиёмини тарк этди

Сунани Насоий, 1763-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Фалончига ўхшама, у кечаси қоим бўлар эди-ю, кейин тунги намозни (қиёмул-лайлни) тарк этди,

Сунани Насоий, 2379-ҳадисРўза китоби

Эй Расулуллаҳ, фалон киши умр бўйи кундузини (рўза) очмайди (ҳар куни рўза тутади), У на рўза тутган ва на (рўзасини) очгандир,

Сунани Насоий, 1609-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Эй Расулуллаҳ, фалончи кечаси тонгача намоздан ухлаб қолди. У шайтон унинг икки қулоғига сийган (кишидир).

Сунани Насоий, 2864-ҳадисҲаж китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жиъронадан кечаси, гўё кумуш қуймасидек (оппоқ ҳолда) чиқиб, умра қилдилар, сўнг гўё (у ерда) тунагандек бўлиб у ерга тонгда қайтиб келдилар.