Сунани Насоий — 1935-ҳадис

Жанозалар китоби · Ўликларни фақат яхшилик билан эслаш

1935-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ ذُكِرَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَالِكٌ بِسُوءٍ فَقَالَ ‏ "‏ لاَ تَذْكُرُوا هَلْكَاكُمْ إِلاَّ بِخَيْرٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Иброҳим ибн Яъқуб хабар берди, у деди: менга Аҳмад ибн Ис-ҳоқ ривоят қилди, у деди: бизга Вуҳайб ривоят қилди, у деди: бизга Мансур ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у онасидан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларида ўлган бир киши ёмонлик билан тилга олинди. Шунда у: «Ўлганларингизни фақат яхшилик билан тилга олинг,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 1693-ҳадисЖиҳод китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фатҳ йили (Маккага) кирдилар, бошларида темир дубулға (миғфар) бор эди. Унга: «Ибн Хатал Каъба пардаларига осилиб турибди, Уни ўлдиринглар,

Саҳиҳул Бухорий, 6709-ҳадисҚасам каффораси

"Ўтир." У ўтирди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ичида хурмо бўлган арақ (катта сават) келтирилди. Деди: "Буни ол, садақа қил." У: "Биздан камбағалроққами?" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) озиқ…

Саҳиҳул Бухорий, 3880-ҳадисАнсорлар фазилатлари

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга Ҳабаша соҳиби Нажошийнинг ўлимини — у вафот этган кунда — эълон қилди ва: «Биродарингиз учун истиғфор (мағфират) сўранглар», деди.

Сунани Насоий, 2065-ҳадисЖанозалар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қабр азобидан ва Дажжол фитнасидан паноҳ тилар эдилар ва: «Албатта, сизлар қабрларингизда синаласизлар,» дедилар.

Саҳиҳул Бухорий, 7143-ҳадисҲукм чиқариш

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ким ўз амиридан бирор нарсани кўриб, уни ёмон кўрса — сабр қилсин, чунки ким жамоадан бир қарич ажралиб ўлса, фақат жоҳилият ўлими билан ўлибди" деди.

Сунани Насоий, 4258-ҳадисФараъ ва атира китоби

ки), бир сичқон ёғга тушиб ўлиб қолди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (бу ҳақда) сўралди. У: «Уни ва унинг атрофидагини ташланглар, қолганини енглар,» дедилар.