أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، قَالَ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَمُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثِ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا شَرًّا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . فَقُلْتُ وَمَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ قَالُوا خَيْرًا أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ " . قُلْنَا أَوْ ثَلاَثَةٌ قَالَ " أَوْ ثَلاَثَةٌ " . قُلْنَا أَوِ اثْنَانِ قَالَ " أَوِ اثْنَانِ " .
Бизга Ис-ҳоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ҳишом ибн Абдулмалик ва Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилишди, улар деди: бизга Довуд ибн Абул-Фурот ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Бурайда ривоят қилди, у Абул-Асвад ад-Дилийдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Мадинага келдим ва Умар ибн ал-Хаттобнинг олдида ўтирдим. Шунда бир жаноза ўтказилди ва унинг эгаси яхшилик билан тилга олинди (мақталди). Умар: «Вожиб бўлди,» деди. Кейин яна бири ўтказилди ва унинг эгаси яхшилик билан тилга олинди. Умар: «Вожиб бўлди,» деди. Кейин учинчиси ўтказилди ва унинг эгаси ёмонлик билан тилга олинди. Умар: «Вожиб бўлди,» деди. Мен: «Вожиб бўлди нима дегани, эй мўминларнинг амири?» дедим. У деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтганларидек айтдим: «Қайси бир мусулмонга тўрт киши гувоҳлик бериб, яхшилик айтса, Аллаҳ уни жаннатга киритади.» Биз: «Ё уч кишими?» дедик. У: «Ё уч киши,» дедилар. Биз: «Ё икки кишими?» дедик. У: «Ё икки киши,» дедилар.»