حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ وَهِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ فَأَشَارَتْ إِلَى السَّمَاءِ، فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ، فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ. قُلْتُ آيَةٌ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا، أَىْ نَعَمْ، فَقُمْتُ حَتَّى تَجَلاَّنِي الْغَشْىُ، فَجَعَلْتُ أَصُبُّ عَلَى رَأْسِي الْمَاءَ، فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْ شَىْءٍ لَمْ أَكُنْ أُرِيتُهُ إِلاَّ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ، فَأُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي قُبُورِكُمْ، مِثْلَ ـ أَوْ قَرِيبًا لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، يُقَالُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ ـ أَوِ الْمُوقِنُ لاَ أَدْرِي بِأَيِّهِمَا قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى، فَأَجَبْنَا وَاتَّبَعْنَا، هُوَ مُحَمَّدٌ. ثَلاَثًا، فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا، قَدْ عَلِمْنَا إِنْ كُنْتَ لَمُوقِنًا بِهِ، وَأَمَّا الْمُنَافِقُ ـ أَوِ الْمُرْتَابُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي، سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ ".
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Вуҳайб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом, Фотимадан, у Асмодан ривоят қилди, у деди: Мен Оишанинг олдига келдим, у намоз ўқиётган эди. Мен: «Одамларга нима бўлди?» дедим. У осмонга ишора қилди. Қарасам, одамлар (намозда) тик туришибди. У: «Субҳаналлаҳ,» деди. Мен: «(Бу) бир оят (аломат)ми?» дедим. У боши билан ‹ҳа› деб ишора қилди. Мен ҳам тик турдим, ҳатто ҳушимдан кетай дедим-да, бошимга сув қуя бошладим. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аллаҳ — азза ва жалла — га ҳамд ва сано айтдилар, кейин: «Менга кўрсатилмаган бирор нарса йўқки, илло уни мана шу ўрнимда кўрдим — ҳатто жаннат ва дўзахни ҳам. Менга шу ваҳий қилиндики, сизлар қабрларингизда — Масиҳ Дажжол фитнасига ўхшаш (ёки яқин; Асмо қайси бирини деди, билмайман) — имтиҳон қилинасиз. (Ҳар бирингизга): ‹Бу киши ҳақида билиминг нима?› дейилади. Мўмин — ёки: яқин келтирган (Асмо қайси бирини деди, билмайман): ‹У — Муҳаммад Расулуллаҳ; бизга равшан далиллар ва ҳидоят билан келди, биз жавоб бердик ва эргашдик; у — Муҳаммад›, дейди — уч марта. Шунда: ‹Солиҳ (яхши) ҳолда ухла; унинг ҳақ эканига яқин келтирганингни билдик›, дейилади. Мунофиқ — ёки: шубҳа қилган (Асмо қайси бирини деди, билмайман): ‹Билмайман; одамлар бир нарса деяётганини эшитиб, мен ҳам шуни айтган эдим›, дейди,» дедилар.