حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنِ امْرَأَتِهِ، فَاطِمَةَ عَنْ جَدَّتِهَا، أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ يُصَلُّونَ، وَإِذَا هِيَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ وَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ. فَقُلْتُ آيَةٌ فَأَشَارَتْ أَىْ نَعَمْ. فَقُمْتُ حَتَّى تَجَلاَّنِي الْغَشْىُ، وَجَعَلْتُ أَصُبُّ فَوْقَ رَأْسِي مَاءً، فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْ شَىْءٍ كُنْتُ لَمْ أَرَهُ إِلاَّ قَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ مِثْلَ أَوْ قَرِيبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ ـ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ يُؤْتَى أَحَدُكُمْ فَيُقَالُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ ـ أَوِ الْمُوقِنُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ، جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى، فَأَجَبْنَا وَآمَنَّا وَاتَّبَعْنَا، فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا، فَقَدْ عَلِمْنَا إِنْ كُنْتَ لَمُؤْمِنًا، وَأَمَّا الْمُنَافِقُ ـ أَوِ الْمُرْتَابُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي، سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ ".
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: менга Молик, Ҳишом ибн Урвадан, у хотини Фотимадан, у бувиси Асмо бинти Абу Бакрдан ривоят қилдики, у деди: Мен қуёш тутилганида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишанинг олдига келдим. Қарасам, одамлар тик туриб намоз ўқияпти, у (Оиша) ҳам тик туриб намоз ўқияпти. Мен: «Одамларга нима бўлди?» дедим. У қўли билан осмон томон ишора қилиб: «Субҳаналлаҳ,» деди. Мен: «(Бу) бир оят (аломат)ми?» дедим. У ‹ҳа› деб ишора қилди. Мен ҳам тик турдим, ҳатто ҳушимдан кетай дедим-да, бошимга сув қуя бошладим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (намоздан) чиққач, Аллаҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Мен кўрмаган бирор нарса йўқки, илло уни мана шу ўрнимда кўрдим — ҳатто жаннат ва дўзахни ҳам. Менга шу ваҳий қилиндики, сизлар қабрларда — Дажжол фитнасига ўхшаш ёки яқин (фитна билан) — имтиҳон қилинасиз (Асмо қайси бирини деди, билмайман). (Ҳар бирингизга) келиниб: ‹Бу киши ҳақида билиминг нима?› дейилади. Мўмин — ёки: яқин келтирган (Асмо қайси бирини деди, билмайман): ‹У — Муҳаммад Расулуллаҳ; бизга равшан далиллар ва ҳидоят билан келди; биз жавоб бердик, иймон келтирдик ва эргашдик›, дейди. Шунда: ‹Солиҳ ҳолда ухла; сенинг мўмин эканингни билдик›, дейилади. Мунофиқ — ёки: шубҳа қилган (Асмо қайси бирини деди, билмайман): ‹Билмайман; одамлар бир нарса деяётганини эшитиб, мен ҳам шуни айтган эдим›, дейди,» дедилар.