حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَرَأَيْتَ هَذَا الرَّمَلَ بِالْبَيْتِ ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ وَمَشْىَ أَرْبَعَةِ أَطْوَافٍ أَسُنَّةٌ هُوَ فَإِنَّ قَوْمَكَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ سُنَّةٌ . قَالَ فَقَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قَالَ قُلْتُ مَا قَوْلُكَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِمَ مَكَّةَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ إِنَّ مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يَطُوفُوا بِالْبَيْتِ مِنَ الْهُزَالِ وَكَانُوا يَحْسُدُونَهُ . قَالَ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَرْمُلُوا ثَلاَثًا وَيَمْشُوا أَرْبَعًا . قَالَ قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنِ الطَّوَافِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ رَاكِبًا أَسُنَّةٌ هُوَ فَإِنَّ قَوْمَكَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ سُنَّةٌ . قَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قَالَ قُلْتُ وَمَا قَوْلُكَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَثُرَ عَلَيْهِ النَّاسُ يَقُولُونَ هَذَا مُحَمَّدٌ هَذَا مُحَمَّدٌ . حَتَّى خَرَجَ الْعَوَاتِقُ مِنَ الْبُيُوتِ . قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُضْرَبُ النَّاسُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمَّا كَثُرَ عَلَيْهِ رَكِبَ وَالْمَشْىُ وَالسَّعْىُ أَفْضَلُ .
Бизга Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн ал-Жаҳдарий ривоят қилди, бизга Абдул-Воҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга ал-Журайрий Абут-Туфайлдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Аббосга: «Байтни уч айланма рамл қилиб, тўрт айланма (оддий) юриш — бу суннатми, деб ўйлайсанми? Сенинг қавминг буни суннат деб даъво қиляптилар» дедим. У: «Улар рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар» деди. Мен: «‹Рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар› деганинг нимаси?» дедим. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага келди, шунда мушриклар: ‹Муҳаммад ва шериклари озиб-тўзиб қолганларидан Байтни тавоф қила олмайдилар›, дедилар — улар унга ҳасад қилардилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга уч (айланма) рамл қилиб, тўрттасини юришни буюрди» деди. Мен унга: «Сафо ва Марва орасини уловда тавоф қилиш ҳақида менга хабар бер — бу суннатми? Сенинг қавминг буни суннат деб даъво қиляптилар» дедим. У: «Улар рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар» деди. Мен: «‹Рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар› деганинг нимаси?» дедим. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг атрофига одамлар тўпланиб кетди, улар: ‹Мана бу Муҳаммад, мана бу Муҳаммад›, дердилар — ҳатто (ёш) қизлар уйларидан чиқиб келишди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида одамлар (йўл очиш учун) урилмасди; унга (одамлар) кўпайиб кетганда, у уловга минди. Юриш ва (пиёда) саъй қилиш эса афзалроқдир» деди.