حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْغَنَوِيُّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ يَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ رَمَلَ بِالْبَيْتِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ . قَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قُلْتُ وَمَا صَدَقُوا وَمَا كَذَبُوا قَالَ صَدَقُوا قَدْ رَمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ إِنَّ قُرَيْشًا قَالَتْ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ دَعُوا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ حَتَّى يَمُوتُوا مَوْتَ النَّغَفِ . فَلَمَّا صَالَحُوهُ عَلَى أَنْ يَجِيئُوا مِنَ الْعَاِمِ الْمُقْبِلِ فَيُقِيمُوا بِمَكَّةَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُشْرِكُونَ مِنْ قِبَلِ قُعَيْقِعَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ " ارْمُلُوا بِالْبَيْتِ ثَلاَثًا " . وَلَيْسَ بِسُنَّةٍ . قُلْتُ يَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرِهِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ فَقَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قُلْتُ مَا صَدَقُوا وَمَا كَذَبُوا قَالَ صَدَقُوا قَدْ طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرِهِ وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ كَانَ النَّاسُ لاَ يُدْفَعُونَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُصْرَفُونَ عَنْهُ فَطَافَ عَلَى بَعِيرٍ لِيَسْمَعُوا كَلاَمَهُ وَلِيَرَوْا مَكَانَهُ وَلاَ تَنَالَهُ أَيْدِيهِمْ .
Бизга Абу Салама Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Абу Осим ал-Ғанавий ривоят қилди, у Абут-Туфайлдан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Аббосга: «Сенинг қавминг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтни ромал қилган ва бу суннат деб гумон қиляпти» дедим. У: «Ҳам рост айтдилар, ҳам ёлғон айтдилар» деди. Мен: «Нимаси рост-у нимаси ёлғон?» дедим. У деди: «Рост айтдилар — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ромал қилган; ёлғон айтдилар — бу суннат эмас. Ҳудайбия замонида Қурайш: ‹Муҳаммад ва унинг саҳобаларини қўйиб беринглар, токи улар нағаф касалидай ўлиб кетсинлар› дейишган эди. Кейин улар у билан келаси йили келиб, Маккада уч кун туришлари шартига сулҳ қилганларида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, мушриклар эса Қуъайқиъон томонида туришарди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларига: ‹Байтни уч марта ромал қилиб айланинглар› деди. Бу суннат эмас.» Мен: «Сенинг қавминг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафо ва Марва орасини туяси устида тавоф қилган ва бу суннат деб гумон қиляпти» дедим. У: «Ҳам рост айтдилар, ҳам ёлғон айтдилар» деди. Мен: «Нимаси рост-у нимаси ёлғон?» дедим. У деди: «Рост айтдилар — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафо ва Марва орасини туяси устида тавоф қилди; ёлғон айтдилар — бу суннат эмас. Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан узоқлаштирилмас ва ундан четлатилмас эдилар, шунинг учун у туя устида тавоф қилди — токи унинг сўзини эшитсинлар, ўрнини кўрсинлар ва қўллари унга етмасин.»