حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِجَنَازَةٍ، فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ " وَجَبَتْ ". ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا ـ أَوْ قَالَ غَيْرَ ذَلِكَ ـ فَقَالَ " وَجَبَتْ ". فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قُلْتَ لِهَذَا وَجَبَتْ، وَلِهَذَا وَجَبَتْ، قَالَ " شَهَادَةُ الْقَوْمِ، الْمُؤْمِنُونَ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ ".
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Собитдан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ёнидан бир жаноза ўтказилди, улар унга яхшилик билан сано айтдилар (мақтади). У: «Вожиб бўлди», деди. Сўнг бошқа бири ўтказилди, улар унга ёмонлик билан сано айтди — ёки: бундан бошқача деди — у: «Вожиб бўлди», деди. Айтилди: Ё Расулуллаҳ, бунга «вожиб бўлди«, бунга ҳам «вожиб бўлди« дединг (нима маънода)? У: «Қавмнинг шаҳодати (гувоҳлиги). Мўминлар ер юзида Аллаҳнинг гувоҳларидир», деди.