أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ عَمَّارٍ، قَالَ حَضَرَتْ جَنَازَةُ صَبِيٍّ وَامْرَأَةٍ فَقُدِّمَ الصَّبِيُّ مِمَّا يَلِي الْقَوْمَ وَوُضِعَتِ الْمَرْأَةُ وَرَاءَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِمَا وَفِي الْقَوْمِ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو قَتَادَةَ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فَسَأَلْتُهُمْ عَنْ ذَلِكَ فَقَالُوا السُّنَّةُ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар бериб, деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у деди: менга Язид ибн Абу Ҳабиб, Ато ибн Абу Рабоҳдан, у Аммордан ривоят қилди. (Аммор) деди: Бир бола ва бир аёлнинг жанозаси келтирилди. Бола одамларга яқин (томонга) қўйилди, аёл эса унинг ортига қўйилди ва уларнинг иккаласига (жаноза) намози ўқилди. Одамлар орасида Абу Саид ал-Худрий, ибн Аббос, Абу Қатода ва Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳум) бор эди. Мен улардан бу ҳақда сўрадим. Улар: «(Бу) Суннатдир,» дедилар.