أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي النَّضْرِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الأَشْجَعِيُّ، - كُوفِيٌّ - عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْمُلاَئِيِّ، عَنِ الْحُرِّ بْنِ الصَّيَّاحِ، عَنْ هُنَيْدَةَ بْنِ خَالِدٍ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ حَفْصَةَ، قَالَتْ أَرْبَعٌ لَمْ يَكُنْ يَدَعُهُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صِيَامَ عَاشُورَاءَ وَالْعَشْرَ وَثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ .
Бизга Абу Бакр ибн Абун-Назр хабар берди, у деди: бизга Абу Ишоқ ал-Ашжаий — куфалик — ривоят қилди, Амр ибн Қайс ал-Мулоийдан, у ал-Ҳурр ибн ас-Сайёҳдан, у Ҳунайда ибн Холид ал-Хузоийдан, у Ҳафса (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Тўрт нарса борки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни тарк этмас эдилар: Ошуро рўзаси, ўн (кун) (рўзаси), ҳар ойдан уч кун (рўза) ва бомдоддан олдин икки ракаат (намоз).