أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لاَ تُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا لَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ مَنَعَهَا فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةً مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا لاَ يَحِلُّ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا شَىْءٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Муътамир ривоят қилди, у деди: мен Баҳз ибн Ҳакимнинг отасидан, у эса бобосидан ривоят қилаётганини эшитдим, (бобоси) деди: мен Расулуллаҳнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Яйловда боқиладиган ҳар қирқта туяда битта бинт лабун (бор). Туялар ўз ҳисобидан ажратилмайди. Ким уни (закотни) ажр умид қилиб берса, унинг ажри уники. Ким уни бермаса, биз уни ва туясининг ярмини оламиз — бу Роббимизнинг азиматларидан (қатъий ҳукмларидан) бир азиматдир. Ундан (закот молидан) Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оиласига ҳеч нарса ҳалол эмас,» деяётганларини эшитдим.