أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ مُعَاذٍ، قَالَ لَمَّا بَعَثَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَمَنِ أَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ مِنَ الْبَقَرِ تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ كُلِّ حَالِمٍ دِينَارًا أَوْ عِدْلَهُ مَعَافِرَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Масруқдан, у Муоздан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни Яманга жўнатганларида унга буюрдиларки, ҳар ўттиз молдан бир табиъ (эркак бузоқ) ёки табиъа (урғочи бузоқ), ҳар қирқтадан бир мусинна ва балоғатга етган ҳар бир кишидан бир динор ёки унинг эвазига Маофир (матосини) олсин.