أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أُخْتِهِ، حَفْصَةَ قَالَتْ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحِلَّ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ " إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلاَ أُحِلُّ حَتَّى أُحِلَّ مِنَ الْحَجِّ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Яҳё, Убайдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: менга Нофе хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у (Абдуллаҳнинг) синглиси Ҳафса (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди). У деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Ё Расулаллаҳ, одамларга нима бўлдики, улар эҳромдан чиқдилар, сиз эса умрангиздан (сўнг ҳам) эҳромдан чиқмадингиз?» дедим. У: «Мен сочимни (елимлаб) ёпиштирдим ва қурбонлигимга белги (қилода) тақдим, шунинг учун ҳаждан чиқмагунимча эҳромдан чиқмайман,» дедилар.