أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو عُمَيْرٍ، عَنْ ضَمْرَةَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لإِحْلاَلِهِ وَطَيَّبْتُهُ لإِحْرَامِهِ طِيبًا لاَ يُشْبِهُ طِيبَكُمْ هَذَا تَعْنِي لَيْسَ لَهُ بَقَاءٌ .
Бизга Исо ибн Муҳаммад Абу Умайр, Замрадан хабар берди, у ал-Авзўийдан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди). У деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромдан чиқишлари учун хушбўй (атир) суртдим ва эҳромлари учун ҳам хушбўй суртдим — бу сизларнинг шу хушбўйингизга ўхшамайдиган атир эди,» — яъни унда барқарорлик (узоқ туриш) йўқ эди, демоқчи.