حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لإِحْرَامِهِ حِينَ يُحْرِمُ، وَلِحِلِّهِ قَبْلَ أَنْ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абдурраҳмон ибн Қосимдан, у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга иҳромга кирган пайтларида иҳромлари учун, ва Байтни тавоф қилишдан олдин иҳромдан чиқар пайтларида (ҳалол бўлишлари учун) хушбўй (атир) суртар эдим.